ADOLESAN
DÖNEMİ -2
Dr.Ahmet ERGİN
Ailehekimliği Uzmanı
2.Orta Adolesan
Dönemi
Genelde 15-17
yaşları ve lise yıllarına tekabül eden orta adelosanlarda, ergenlik
belirtilerinin büyük bir kısmı meydana gelmiştir. 17 yaşındaki erkekler ile 15
yaşındaki kızlar, erişkin boylarının %99una ulaşmıştır2, 8.
Artık adolesanın zihni, vücudunda meydana gelen değişikliklerle daha az
meşguldür. Ancak zamanlarının büyük bir kısmını kendilerini daha alımlı, daha
havalı ve daha cazibeli gösterme çabaları ile geçirirler. Giydikleri elbiseler,
makyaj malzemeleri önemli hale gelmiştir2, 7.
Aileye bağlılık
daha da azalmıştır2.
Arkadaş grupları oluşturmaya başlamışlardır. Arkadaş grupları, rasgele bir araya
gelen topluluklar değildir. Onları bir arada tutan özellikler vardır. Her adolesan istediği gruba giremez, çünkü grubun yazılı olmayan yasaları vardır.
Gruptan çıkmak kolay, girmek zordur. Hiçbir adolesan önemli bir neden olmadan
grubun dışında kalmak istemez. Çünkü bir grubun üyesi olmak, bir saygınlık
göstergesidir. Adolesan, gruptaki arkadaşları ile özdeşim yapar ve onların tutum
ve davranışlarını benimser. Ailesine karşı, grubun görüşlerini kendi
fikirleriymiş gibi savunur. Bu dönemde evden ayrılma girişimleri olabilir. Anne
babadan kopma eğilimi onu bir bakıma boşlukta bırakmıştır. Bu boşluğu arkadaş
ilişkileri ile doldurmaya çalışır. Evde kişiliğini kanıtlamaya çalışan adolesan,
grup içinde aşırı uyumlu bir kimliğe sığınır3.
Orta adolesanlarda, kızlı erkekli birlikte gezmeler, kızlı erkekli gruplaşmalar,
ikili arkadaşlıklar ve sonra flörtler başlar. Bazı adolesanların ise cinsel
faaliyet girişimleri ve deneyimleri olmaya başlamıştır. Amerika ve Avrupada 18
yaşın altındaki kızların %40nın cinsel deneyimi olmuştur2, 3.
Orta adolesanın
mantığa dayanan soyut düşünme yeteneği artmıştır. Başkalarının hislerini
anlamaya başlamışlardır2.
Yaratıcılık ve entelektüellikleri artmıştır7.
İdealistik mesleki hedefleri azalmıştır2.
Ancak hızlı bedensel ve cinsel gelişim onu baskı altında tutmaktadır. Tıpkı toy
bir sürücü gibi, arabasını doğru yolda tutmaya çabalamakta, sağa sola yalpa
yaparak yol almaktadır3.
Adolesanlar da bu dönemde risk alma davranışları ve bunlara bağlı alkol, madde
kullanımı, gebelik, cinsel yolla geçen hastalık, özkıyım ve kazalar görülebilir2.
3. Geç Adolesan
Dönemi
Genelde 17-21
yaşlarına ve üniversite ya da lise sonrası çalışılarak geçirilen ilk 4 yıla
tekabül eder. Bu dönem ayrılma ve kimlik mücadelesinin geç fazıdır. Eğer erken
ve orta adolesan evreleri, uygun aile ve arkadaş desteği ile geçirilmiş ise bu
evrede adolesanın, bunları pekiştirme ve yetişkin sorumluluğu alma tarzı kolay
olacaktır. Aksi takdirde, bahsedilen destekler tam değilse, problemler
gelişebilir2.
Geç adolesan
huzursuzluğun azaldığı, toplumla bütünleşmenin, arttığı bir dönemdir. Adolesan
artık ailesinden ayrı bir varlık olmuştur. Zaman zaman, anne ve babasının bir
zamanlar ki tavsiyelerini ararlar ve haklı bulurlar, öğütlerini takdir ederler.
Bazı adolesanlar seyrek olsa da hala akranlarına ve ebeveynlerine bağlı kalır ve
yetişkinliğin sorumluluklarını almada kararsızlık gösterirler2, 9.
Geç adolesanların
artık vücut gelişimleri ile ilgili bir problemi kalmamıştır ve bununla
ilgilenmezler2.
Erkeklerde 18-20 yaşlarında, kızlarda 16-18 yaşlarında epifizlerin kapanması ile
büyüme büyük oranda durmuştur8.
Arkadaş
gruplarının değerleri, artık önemini kaybetmeye başlamıştır. Adolesan artık
kendi kimliği ve değerleri ile hareket etmekten rahatlık duyar. Zamanlarının
çoğunu tek kişi ile olan ilişkiler ile geçirirler. İlişkilerinde deneyim sahibi
olmuşlar ve bu ilişkilerinde çıkar hesabı yapmamaya başlamışlardır. Daha
paylaşımcıdırlar, karşı cinsten arkadaş seçimi ortak zevke ve karşılıklı
anlaşmaya dayanır2.
Mantıklı ve
gerçekçidirler. Ani isteklerini kontrol etme yetenekleri artmıştır. Mesleki
kapasitelerini tespit ederler, meslek seçiminde kendilerine sınırlar koyarlar ve
pratik mesleki hedeflere yönelirler7, 9.
Cinsel, dini ve ahlaki
değerlere saygı duymaya başlamışlardır2, 7.
Sonuç olarak, adolesan döneminde bir genç, anne, babası ve diğer erişkinlerden duygu, düşünce
ve davranışta bağımsızlık geliştirmiş olmalıdır. Ailesi dışında toplumsal
ilişkilere girebilmeli, özellikle yaşıtları ile arkadaşlık kurup
sürdürebilmelidir . Karşı cinse eğilim ve yaklaşma isteği duymalı ve sevgi bağı
kurabilmelidir. Cinsel kimliği ve rolünü iyice benimsemiş, evliliğe istekli ve
hazır olmalıdır. Zihin yeteneklerini, becerilerini geliştirmiş, toplum yaşamı
için gerekli bilgi, görgü ve ruhsal olgunluğa erişmiş olmalıdır. Kendine özgü
değerler, yaşam anlayışı ve bir dünya görüşü oluşturmalıdır. Bir amaç veya
amaçlara doğru yönelebilmeli, nereden gelip nereye gittiğini bilmelidir. Başka
bir deyişle, çevresi ile bütünleşirken kendi öz benliğinin bilincine varmalı,
kimlik duygusunu geliştirmelidir3.
Kaynaklar
1.Satcher
D. Injury: An Overlooked Global Health Concern. JAMA 2000; 284 (8);
950-51
2.Lawrence
S, Neinstein MD. Adolescent Health Care.A Practical Guide. Williams&Wilkins.1996;40-45
3.Yörükoğlu,
A. Gençlik Çağı Ruh Sağlığı ve Ruhsal Sorunları. Özgür Yayınları, İstanbul,
1998;13-11
4. Lingren HB.
High Risk Youth.
Erişim:(http:// ianıwww .unl.
edu/ pubs/family/91322. htm.) 1999. Erişim tarihi: 17.12.2000
5.Neyzi O. Ertuğrul, T. Pediatri .Nobel
Kitapevi. İstanbul 1989; 104-116
6.Dworkin
PH. NMS Pediatri (Türkçe çeviri). Saray Kitapevi. İzmir 1992; 67-96
7.Chambers
CV. Childhood and Adolescence. In: Rakel RE. Textbook of Family Practice.
W.B. Saunders Company. 1995; 634-659
8.Apak S. Gelişim Nörolojisi. Bayrak Matbaacılık. İstanbul,
1989; 27-31
9. McAnarney ER, Orr DP, Kreipe
RE, Comerci GD. Textbook of Adolescent
Medicine. W.B. Saunders Company. 1992; 91-98